2011-06-01 13:41:45
Swan
Jeżeli już zamierzasz nabyć własną wymarzoną nieruchomość to musisz wiedzieć, że najbardziej istotnym etapem w procesie całej transakcji jest podpisanie umowy przedwstępnej kupna-sprzedaży. Ma możliwość ona zostać zwarta w dwóch formach: umowy cywilno-prawnej (jej zasady reguluje Kodeks Cywilny; może być wręcz spisana długopisem na zwykłej kartce) lub w formie aktu notarialnego (w tej formie musi być zawarta też ostateczna umowa kupna-sprzedaży nieruchomości, aby transakcja była ważna w świetle prawa polskiego). Którą formę powinnaś wybrać aby zabezpieczyć należycie osobiste interesy? Umowa przedwstępna - czy to konieczność? Umowa przedwstępna daje Kobiety i mężczyźni sposobność dokonania swego rodzaju „rezerwacji” danej nieruchomości. Dzięki temu masz więcej czasu np.: na znalezienie kredytu hipotecznego, jeśli zapłata ceny nie następuje w 100% w gotówce. Sprzedający z kolei zyska sposobność swobodnej przeprowadzki. A notariusz będzie mógł w spokoju przygotować projekt aktu notarialnego po uprzednim przeanalizowaniu wszystkich dokumentów związanych ze statusem prawnym przedmiotu transakcji. Sąd testuje jedynie czy żądanie jest kompatybilne z zawartym aktem i wystawia klauzulę wykonalności dla takiego oświadczenia. Z tym dokumentem sprzedający ma możliwość udać się do komornika celem ściągnięcia od Ciebie spersonalizowanej należności. Wybór formy umowy przedwstępnej powinien być zależny od tego, jak bardzo chcesz zmniejszyć ryzyko niedojścia transakcji do skutku. Przykładowo. jeżeli już jako kupujący chcesz mieć pewność, że nie stracisz atrakcyjnej domów i mieszkań jedynie dlatego, że ktoś zaproponuje sprzedającemu wyższą cenę to musisz wyselekcjonować akt notarialny jako formę umowy przedwstępnej. Na dzisiejszym rynku domów i mieszkań w Polsce jest to ważny argument dla strony kupującej. Interesujące lokale mieszkalne czy działki są łatwym celem dla szerokiej rzeszy inwestorów, którzy w wielu przypadkach z łatwością przebijają ceny zapisane w umowach przedwstępnych co skutecznie zachęca sprzedających do odstępowania od pierwotnych ustaleń. Mężczyźni i kobiety, które preferują zapłacić za nieruchomość pieniędzmi pochodzącymi z kredytu hipotecznego powinny jednak wziąć pod uwagę sytuację w której nie otrzymują danego kredytu. Jeżeli podpisały umowę w formie aktu notarialnego muszą ostatecznie kupić daną nieruchomość i za nią zapłacić. Przy umowie pożyczki wzór podatnikiem jest dłużnik pożyczki, który jest zobowiązany obliczyć i wpłacić należny podatek od czynności cywilnoprawnych (PCC) w terminie 14 dni od dnia zawarcia umowy. Pożyczkobiorca jest zobowiązany również złożyć w urzędzie skarbowym deklarację PCC-3. Podstawowa stawka podatku od umowy pożyczki wynosi 2 proc. od kwoty pożyczki. Jednak stawka ta ma możliwość zostać zwiększona do 20 proc., jeżeli przed organem podatkowym/organem sprawdzeniu skarbowej w toku czynności sprawdzających, postępowania podatkowego, sprawdzeniu podatkowej albo postępowania kontrolnego podatnik powołuje się na fakt zawarcia umowy pożyczki, a należny podatek od tej czynności nie został zapłacony – np. podatnik, broniąc zasadności zaliczenia do cen uzyskania profitów odsetek zapłaconych z tytułu otrzymanej pożyczki, powołuje się na fakt zawarcia umowy pożyczki, wobec niezapłacenia należnego PCC od tej czynności. Umowę dzierżawy gruntu powinno się zgłosić do Urzędu Skarbowego nie później niż do uzyskania pierwszego przychodu. Z przychodami wiąże się podatek, który można wykazać ryczałtem w rocznym zeznaniu podatkowym. Co powinna zawierać umowa dzierżawy gruntu? dane (imię, nazwisko, adres zameldowania, seria i nr dowodu osobistego, w przypadku działalności nr NIP) chłopcy i dziewczęta wydzierżawiającej i dzierżawcy, - raport zlokalizowania, wykorzystania i wielkość nieruchomości, - określenie strony umowy zobowiązanej do uiszczania opłat (podatków i innych cen) związanych z utrzymaniem gruntu, - wysokość, termin i sposób płatności czynszu dzierżawnego. Wypowiedzenie umowy może nastąpić po uprzednim powiadomieniu o takim zamiarze dzierżawcy. Zanim dojdzie do wypowiedzenia, wydzierżawiający posiada obowiązek udzielić w formie pisemnej dzierżawcy trzymiesięcznego, dodatkowego terminu w celu uregulowania zaległych opłat. Wypowiedzenie ze skutkiem natychmiastowym tyczy się zaległości kilkumiesięcznych (w sytuacji rocznego czynszu muszą minąć min. trzy pełne miesiące).